Έζησε μόνο 28 χρόνια. 28 χρόνια γεμάτα τέχνη, στυλ αλλά και δύσκολες καταστάσεις. Το ήξερε ότι θα ζήσει λίγο. Ένιωθε πως η ζωή της ήταν τόσο έντονη και γεμάτη, που ήταν απλά αδύνατο να ζήσει και άλλο. Αν ζούσε και μπορούσε η ίδια να μας διηγηθεί την ζωή της θα ήταν δύσκολο να συγκεντρωθούμε απόλυτα, είτε στα λόγια της είτε στο αφοπλιστικό χαμόγελο της. Το ένα θα μας αποσπούσε από το άλλο. Μιλάω για την Edie Sedgwick. Ένα από τα μεγαλύτερα style icons. Τη μούσα του Andy Warhol. Έναν έκπτωτο άγγελο.

Η Edie ήταν στην εποχή του ’60, αυτό που λέμε socialite. Υπήρξε ηθοποιός, μοντέλο και ήταν γόνος μιας πολύ πλούσιας οικογένειας. Γεννημένη τον Απρίλιο του 1943 και μεγαλωμένη στην Santa Barbara ένιωθε πως εκεί πνιγόταν. Πως η πόλη της την αδικούσε. Και έτσι πήγε στο “μεγάλο μήλο”. Τη Νέα Υόρκη. Το 1965 σε ένα πάρτυ γνωρίζει τον καλλιτέχνη και (εκείνη την περίοδο) σκηνοθέτη avant-garde ταινιών, Andy Warhol. Ο Warhol σαγηνεύεται από εκείνη. Και εκείνη τον χρειάζεται. Είχαν και οι δύο αυτό που ήθελε ο άλλος. Ξεκινάει να τον επισκέπτεται σχεδόν καθημερινά στον studio του, το λεγόμενο Factory, μαζί με τον κολλητό της, Chuck Wein. Σε εκείνες τις επισκέψεις της, ο Warhol την έβαζε από σπόντα να γυρίζει σκηνές στις ταινίες του. Του άρεζε τόσο πολύ αυτό που έβγαζε η Edie, ώστε την «χρησιμοποίησε» και σε ταινία (Vinyl) όπου ο αρχικός σκοπός της ήταν να έχει μόνο αντρικό cast. Οι ταινίες αυτές κέντρισαν τόσο ενδιαφέρον, ώστε ο Warhol αποφάσισε να δημιουργήσει ταινίες μόνο γύρω από την Edie.

Η πρώτη από αυτές τις ταινίες ήταν η “Poor little rich girl” η οποία γυρίστηκε το 1965 στο διαμέρισμα της Edie. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η συγκεκριμένη ταινία ήταν ένας προάγγελος των reality shows. Oι πρώτες σκηνές δείχνουν την Εdie να ξυπνάει, να παραγγέλνει καφέ και χυμό, να κάνει γυμναστική, να βάζει το μακιγιάζ της και όλα αυτά χωρίς η ίδια να λέει λέξη. Το μόνο που ακούγεται είναι ένας δίσκος των Everly Brothers να παίζει στο πικ-απ. Εξαιτίας ενός προβλήματος του φακού, όλο το μέρος αυτό είναι θολό. Στο δεύτερο μέρος υπάρχει focus, και εκεί βλέπουμε την Edie να καπνίζει (ασταμάτητα!!), να μιλάει στο τηλέφωνο, να δοκιμάζει ρούχα και να περιγράφει τους τελευταίους έξι μήνες και πως ξόδεψε όλο το μερίδιο της περιουσίας της μέσα σε αυτούς τους μήνες.

Σε αυτήν την κατάσταση ο πατέρας της δεν την βοήθησε καθόλου διότι θεωρούσε πως οι παρέες της ήταν πολύ κακιές (ήταν αρνητικός απέναντι στους gay και οι απαγορευμένες ουσίες έδιναν και έπαιρναν στον κύκλο της). Η ίδια είχε κυλήσει σε αυτές παρόλο που ο Warhol ούτε της έδωσε ποτέ κάτι αλλά ούτε και ήταν χρήστης. Η σχέση της με τους γονείς της δεν ήταν η καλύτερη διότι την καταπίεζαν αρκετά. Η ίδια έλεγε πως ο πατέρας της την είχε κακοποιήσει σεξουαλικά και η μητέρα της στεκόταν αδιάφορη… Το τί είναι αλήθεια και τί όχι, δεν το ξέρει κανείς σίγουρα.

Παρόλο που οι ταινίες του Warhol δεν είχαν την απήχηση που ήθελε στο mainstream κοινό, η δημοτικότητα της Edie μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο και τα media την ανέφεραν συνεχώς τόσο για τις εμφανίσεις της στις ταινίες του Warhol όσο και για το ιδιαίτερο στυλ της. Μαύρα «κορμάκια», μίνι φορέματα και μεγάλα κρεμαστά σκουλαρίκια ήταν το σήμα κατατεθέν της. Το μακιγιάζ της ήταν πάντα πολύ έντονο και είχε το κακό συνήθειο να κοιμάται και να ξυπνάει βαμμένη. Όταν μια μέρα ο Andy την προτρέπει να πλυθεί στο μπάνιο, την παρακολουθεί από την κλειδαρότρυπα να βάζει ακόμη μία στρώση μακιγιάζ και μετά να φτιάχνει μια λίστα με τους άντρες που έχει κοιμηθεί. Η Εdie μάλιστα, είχε κόψει τα μαλλιά της «αγορέ» και τα έβαφε με ασημί spray, δημιουργώντας έτσι μια παρόμοια εμφάνιση με αυτήν που είχαν τα μαλλιά του Warhol. Είχε χαρακτηριστεί το 1965 «Το κορίτσι της χρονιάς», “It girl” και η Vogue την κατέταξε στο κίνημα των “Youthquakers”. Ένα «κίνημα» των sixties, στο οποίο ανήκε η Betsey Johnson και η Twiggy. Ο Warhol δήλωνε πως η Edie ήταν η superstar του και συνήθιζαν να φωτογραφίζονται συνεχώς μαζί σε διάφορα κοινωνικά events.

Κατά το 1965 οι σχέσεις τους άρχισαν να χαλάνε και η Edie ζήτησε να αφαιρεθεί το υλικό της από την ταινία “Chelsea Girls”. Ο Warhol την αντικατέστησε με την Nico και μουσική των Velvet Underground έντυσε την ταινία. Η Edie μετά την απομάκρυνσή της από τον κύκλο του Warhol, άρχισε να έρχεται πολύ κοντά με τον Bob Dylan. Τον ερωτεύτηκε πολύ ώσπου μια μέρα έμαθε πως ο Dylan παντρεύτηκε την Sara Lownds σε μια μυστική τελετή. To σοκαριστικό για εκείνη γεγονός, το έμαθε από τον Warhol και ενώ είχανε μια διαφωνία σε ένα εστιατόριο, το 1966. «Ήξερες πως ο Bob Dylan παντρεύτηκε;» Έπαθε νευρικό κλονισμό. Ήταν φανερό πως οι σχέσεις τους είχαν χαλάσει επειδή η Edie είχε ερωτευτεί και θαύμαζε και κάποιον άλλο εκτός από τον Warhol αλλά και από τη μεριά της Edie, είχαν χαλάσει γιατί άρχισε να συνειδητοποιεί σε τί σημείο την είχαν φτάσει οι συναναστροφές της με τους ανθρώπους του Factory.

Το 1967 η Edie γυρνάει την τελευταία της ταινία, χωρίς τον Warhol πλέον, την “Ciao! Manhattan”. Η υγεία της ολοένα και χειροτέρευε από τις καταχρήσεις και επέστρεψε στην California όπου και νοσηλεύτηκε σε διάφορα ψυχιατρικά ιδρύματα. Το 1969 μπαίνει σε ψυχιατρική κλινική αμέσως αφού συλλαμβάνεται για χρήση ναρκωτικών. Ενώ νοσηλευόταν, γνωρίζει έναν ασθενή τον Michael Post, τον οποίο και αργότερα θα παντρευτεί. Το 1970 βγαίνει από την κλινική αλλά υπό την επιτήρηση ενός ψυχολόγου και την φροντίδα του σκηνοθέτη John Palmer. Γράφουν μαζί ένα υλικό για την ταινία “Ciao! Manhattan” η οποία δεν είχε προβληθεί μέχρι τότε, στην οποία περιγράφει την ζωή της. Το 1971 παντρεύεται τον Michael Post και σταματάει τις καταχρήσεις. Μετά από κάποιους μήνες της χορηγήθηκαν βαρβιτουρικά τα οποία ήταν απαραίτητα για την υγεία της, αλλά εθίστηκε σε αυτά φτάνοντας στο σημείο να τα ζητάει πολλές φορές λέγοντας είτε ότι τα ξέχασε είτε ότι τα έχασε. Πολλές φορές τα συνδύαζε με αλκοόλ.

Τον Νοέμβριο του 1971, πηγαίνει να παρακολουθήσει ένα fashion show και σε ένα πάρτυ στο οποίο της επιτέθηκε λεκτικά ένας παρευρισκόμενος κατηγορώντας την ως χρήστη ηρωίνης. (Δεν είχε κάνει χρήση ηρωίνης ποτέ). Ο άντρας της θέλοντας να την ηρεμήσει την γυρνάει στο σπίτι τους και την βάζει να κοιμηθεί, αφού της χορήγησε τα φάρμακά της. Εκείνη αποκοιμιέται αλλά του κάνει εντύπωση η περίεργη αναπνοή της. Υποθέτει πως οφείλεται στο ότι ήταν μανιώδης καπνίστρια. Το επόμενο πρωί την βρίσκει νεκρή στο κρεβάτι τους. Ένας δημοσιογράφος αργότερα, και ενώ συνεντευξιάζει τον Warhol τον ενημερώνει πως «Η Edie πέθανε. Το μάθατε;». Εκείνος απαντά: «Ποιά Edie;» Η ταινία “Factory Girl” με πρωταγωνίστρια την Sienna Miller, που γυρίστηκε το 2006, είναι η βιογραφία της Edie Sedgwick.

“I know. My lifeline is broken. I know I won’t live past thirty.” – Edie Sedgwick